Steeds meer begint het te dagen bij mensen dat muziek een brug kan zijn naar thuiskomen in je Zelf.
De samenhorigheid van een concert, je deelt de liefde voor de muziek. De artiest die op het podium zijn/haar essentie deelt lijkt nog belangrijker te worden. Vanuit waar word er gezongen? Het veld wat neergezet word, is het dienend of afleidend?
Meer en meer is er de behoefte aan baden in een veld van eenheid. Niet om afgeleid te worden van de waan van de dag maar om aanwezig te zijn met jezelf in het hier en nu. En daarmee ook het bewustzijn te verhelderen op de onderstroom die steeds meer voelbaar word voor het collectief.
Het is een veld van ontvankelijkheid, van aanwezigheid, een warme omhelzing. Een vrouwelijk veld.
Het is niet voor niets dat ik vrouwen inspireer om dit veld in haarzelf weer te her-activeren.
Hoe harder het in de buitenwereld klinkt, hoe groter het verlangen naar de stilte van binnen.
De wijze vrouw is door de eeuwen heen uitgeschakeld, de mond gesnoerd en letterlijk op de brandstapel gegooid. Tot op de dag van vandaag vind dit nog steeds plaats. Het zit hem in het subtiele én het is overduidelijk nog aanwezig.
Als vrouw en pionier gaat het niet zonder slag of stoot om weer in de vrouwelijke wijsheid te gaan staan.
Niet meer strijden, maar stijgen, ‘Rise from Within’
Het doet schaduwen uit vergeten stiltes oplaaien.
En toch, ik blijf staan. Ik herpak mezelf en zonder het gevecht aan te gaan, blijf ik in mijn weten.
Soms verlies ik mezelf en vind ik onverwerkte delen onderweg die ik mag doorvoelen.
Ze dienen als brandhout voor mijn innerlijke vuur. ‘Her body is a temple, the fire her home.’
Het vuur van de brandstapel is haar eigen kracht tegen haar gebruikt.
Het vrouwelijke kent duizend aspecten en weet elke kracht uiteindelijk voor haar te laten dienen.
Als een alchemist, als een Wijze Heks.
Kali, Saraswati, Durga, Lakshmi, Magdalena, Aphrodite, Maria, Isis.. en jij
Om een baken van licht te mogen zijn is vanuit waar ik mijn concerten geef. Om een veld neer te zetten waar mensen kunnen landen, rusten en opladen. Waar de innerlijke vuren van wijsheid weer mogen ontvlammen. Bij vrouwen en mannen.
Al 3 jaar lang op rij, de dag voor Oud en Nieuw - waarin het collectief met knallen en vuurpijlen een uiting naar buiten geeft - bewegen wij naar binnen en houden elkaar vast in de essentie van ons Zijn. Als een anker in het collectieve veld. Een baken van licht.
Je hoeft niet op de barricade, je hoeft alleen maar te Zijn.
30 December, Vondelkerk Amsterdam
Oudejaarsconcert
Ervaar muziek als Medicijn.
